My great expectations

Οι προσδοκίες μου.....
1)Να περπατήσω την Διονυσίου αρεοπαγίτου μαζί σου
2)Να βλέπω κάθε μέρα το χαμογελό σου
3)Να ταξιδεύω μαζί σου
4)Να κάθομαι σε ένα μπαλκόνι μαζί σου
5)Να βρίσκω ενδιαφέρον στην κάθε μέρα σου
6)Να ερωτευτώ μαζί σου
7)Να διαφωνώ μαζί σου
8)Να νιώθω ασφάλεια μαζί σου
9)Να είμαι ο εαυτός μου μαζί σου
10)Να ακούω μουσική μέχρι να ξημερώσει μαζί σου
11)Να συζητάω τα όνειρα μου μαζί σου
12)Να φοβάμαι τους φόβους μου μαζί σου
13)Να τραγουδήσω μαζί σου
14)Να φύγω μαζί σου
15)Να αλλάξω μαζί σου



PS.Κάθε "σου" απευθύνεται σε διαφορετικό "σου"...Ίσως κάποια "σου" να είναι "μου"....

Ε.

Jeux d'enfants

Χαμήλωσε την μουσική σου...
Κλείσε τα μάτια σου...
Ακούς την αναπνοή σου μέσα στην ησυχία?
Αναγνώρισε την πρώτη μελωδία που ακούς στην φαντασία σου και ψιθύρισε τους στίχους...
Μοιράσου αυτό το τραγούδι με κάποιον απόψε...Αν είσαι τυχερός μοιράσου το με εκείνον/εκείνη που είναι δίπλα σου...Αν όχι, μοιράσου τον με όποιον σκέφτηκες όσο είχες κλειστά τα μάτια σου...Αν δεν σκέφτηκες κανέναν μοιράσου το μαζί μου...Θα χαρώ πολύ!!



PS Για σένα που σε σκέφτηκα και δεν το ξέρεις....

I know(not?) where I belong

Πώς να λέγεται άραγε το συναίσθημα που έχω όταν φτιάχνω βαλίτσες? Γιατί δεν το έχω συζητήσει ποτέ με κανέναν?'Η το έχω?(Έχω αρχίσει να ξεχνάω....)
Πώς αισθάνομαι πάντα την πρώτη μέρα που φτάνω στον προορισμό μου? Ποιό είναι το πρώτο μέρος για το οποίο αισθάνθηκα κάτι διαφορετικό? Ποιό θα είναι το επόμενο? Γιατί κάποτε δεν ήθελα να φύγω? Γιατί ενώ θέλω να φύγω δεν φεύγω? Μήπως ακόμα δεν θέλω να φύγω? Μήπως απλά αυτό που δεν θέλω είναι να μείνω? Θα ήθελα πολύ να έμπαινα σε ενα τρένο και να σε έβρισκα εκεί...Να μην χρειαζόταν να φτιάξω βαλίτσες, να μην χρειαζόταν να σκεφτώ, να μην χρειαζόταν καν να το σχεδιάσουμε. Ένα πρωί να έβρισκα στο γραμματοκιβώτιό μου ένα εισιτήριο και το ίδιο βράδυ φεύγαμε μαζί...



Καλό Ταξίδι....
E.

Σε σένα...

Δεν έχω ιδέα τι σημαίνει "Loftið verður skyndilega kalt".
Θα ήθελα πολύ να μάθω όμως...
Το άκουσμα αυτής της μελωδίας με κάνει να θέλω να πετάξω. Με πληγώνει και με απελευθερώνει ταυτόχρονα...Με ταξιδεύει και μου κόβει την ανασα!
Θέλω να το χαρίσω σε σένα που μπορείς να νιώσεις τα ίδια συναισθήματα απο το πρώτο άκουσμα. Σε σένα που μου μοιάζεις...Σε σένα που μπορεί να μην μου μοιάζεις αλλά δεν θα μπορούσα χωρίς εσένα. Σε σένα που θέλεις να ταξιδέψεις εκεί που τα όνειρα σου κάθε νύχτα σε πάνε. Σε σένα που φοβάσαι και είσαι απαισιόδοξος...Σε σένα που ελπίζεις πως όλα θα πανε καλά. Σε σενα που με αγαπάς όσο σε αγαπώ και εγώ...Σε σένα που μπορεί να μην ξέρεις οτι Σ'αγαπώ. Σε σένα που αγχώνεσαι γιατί δεν έχεις έμπνευση...Σε σένα που η εμπνευση σου είναι η όμορφη ψυχή σου. Σε σένα που γελάς και λάμπει το πρόσωπό σου...Σε σένα που φοβάσαι να χαμογελάσεις. Σε σένα που θέλεις να πας εκεί που για πάντα θα υπάρχει μια θέση για σένα αλλά φοβάσαι να πας...
Σε σένα που έχεις μέσα σου ήδη ένα κομμάτι του εαυτού μου...Σε σένα που η ύπαρξη σου με κάνει να νιώθω ασφάλεια. Σε σένα που με έχεις κάνει να δακρύσω...Σε σένα που εύχομαι να με κάνεις να χαμογελάω. Σε σένα που ξέρω ήδη που είσαι...Σε σένα που δεν ξέρω που είσαι...



Με αγάπη...
Ε.

Liquid cure

Τις τελευταίες 4 ώρες τις έχω περάσει κοιτάζοντας έξω απο το παράθυρο μου...Είναι ζεστός ο καιρός αλλά το κρατάω κλειστό. Νιώθω έντονα την επιθυμία να το σπάσω και να βγω έξω. Να ανέβω στα κεραμίδια, να καθήσω στο ψηλότερο σημείο και να νιώσω το σπίτι μου να το ταξιδεύει η θάλασσα που περνάει έξω απο την πόρτα μου...Πώς είναι το συναίσθημα που έχεις όταν κολυμπάς και αφήνεις το σώμα σου να παρασυρθεί απο τη θάλασσα?Η γαλήνη που νιώθεις όταν κλείνεις τα μάτια σου και το μόνο που ακούς είναι ο ήχος της άμμου?
Βγες να καθήσεις στα κεραμίδια σου.Σε λίγο θα περάσουμε να σας πάρουμε...
Στην πρώτη όμως ακτή που θα φτάσουμε θέλω να έρθει ένας γίγαντας να μας πάρει στα χέρια του και να μας αφήσει στην κορυφή ενός βουνού...Σε ποιο βουνό θα μας πάει θα διαλέξεις εσύ!Το μόνο που θέλω είναι όταν φτάσουμε να έρθεις να καθήσεις δίπλα μου...



ps: The world’s got me dizzy again

/Στα είπα όλα\

Εδώ και μέρες μου έχει κολλήσει η μελώδια του "Miss You" των Trentemøller. Όταν ξυπνάω την ακούω μέσα μου και πριν κοιμηθώ με νανουρίζει... Είχα σκεφτεί μέχρι και ποιες λέξεις μου θα συνόδευαν αυτό το post. Μάλλον θα το αναβάλλω για την επόμενη φορά...
Ήθελα απόψε να τα πώ όλα...




ps Φίλα με τώρα....

How To Be A Child & Win The War

"Τα κανονικά παιδιά γεννιούνται κανονικά
Μεγαλώνουν κανονικά, ονειρεύονται κανονικά
Ερωτεύονται κανονικά και πεθαίνουν κανονικά.....
Πες μου τι γίνεται μ' εκείνα τα παιδιά...."

Είμαστε κανονικά παιδιά? Χαίρομαι που δεν είμαστε κανονικά παιδιά ή τουλάχιστον Θέλω να πιστεύω πως δεν είμαστε κανονικά παιδιά...





PS Σ'αγαπάω επειδή δεν είσαι κανονικό παιδί...