Σώπα...

Θα μπορούσα να γράψω βιβλίο για σένα....
Πώς θα ξεκινούσε? Μήπως θα έπρεπε να με ενδιαφέρει πως θα τελειώνε? Θα ξεκινούσε με το συγκεκριμένο απόσπασμα απο την σονάτα του σεληνόφωτος...
"Όταν έχει φεγγάρι, μεγαλώνουν οι σκιές μες στο σπίτι, αόρατα χέρια τραβούν τις κουρτίνες"
Άνοιξες την κουρτίνα και επιτέλους είδα το πρόσωπο σου. Ήταν πιο θλιμμένο απο ότι περίμενα αλλά πιο χαμογελαστό απο ότι φανταζόμουν. Το βλέμμα σου ήταν πιο μοναχικό απο ότι περίμενα. Άφησες την κουρτίνα να κλείσει πίσω σου και σε είδα...Ήσουν εκεί ακίνητος και χαμογελαστός.Είχες ακουμπήσει στα γόνατά σου μια μαύρη τσάντα,κρύβοντας μέσα σε αυτήν ό,τι αγαπάς περισσότερο.Ψιθύριζες μια μελωδία που δεν αναγνώριζα. Μάζεψα όλη μου την δύναμη και σου είπα "Γεια...Δεν περίμενα να με βρεις. Πως είσαι?"
Χαμογέλασες και μου είπες "Είμαι καλά..." "Μου έλειψες..."
Έκατσες απέναντι μου και άναψες τσιγάρο.Δεν μπορούσες να με κοιτάξεις...Έβλεπα τα μάτια σου μέσα απο τον καπνό να κοιτάζουν έξω απο την κουρτίνα. Δεν μπορούσα να σε δω...έκλεισα την κουρτίνα. Έπειτα έκλεισα τα μάτια μου...χαμήλωσα την μουσική για να ακούω μόνο την άγνωστη μελωδία που μουρμούριζες. Δεν ονειρευόμουν...Ήσουν εκεί έτοιμος να φύγεις...Έπρεπε να κάνω κάτι για να σε κρατήσω.
"Πάρε με αγκαλιά και κράτησε με. Θέλω να κοιμηθώ.Σε περίμενα και έχω να κοιμηθώ μέρες. Ξύπνησε με όταν θα θέλεις να φύγεις αλλά μην μου πεις ότι φεύγεις..."

To be continued...
E.

I can't see you but i know you're there....

Νομίζω πως ήρθε η ώρα να σταματήσω να μιλάω. Το έχω πει πολλές φορές αλλα πλέον ήρθε η ώρα να σταματήσω να λέω τι σκέφτομαι.Με ακούει ποτέ κανείς? Αφου εγώ σίγουρα δεν με ακούω...Βαριέμαι να με ακούω να λέω τα ίδια και τα ίδια.Με βαριέμαι!!!!Μήπως πρέπει καλύτερα να σταματήσω να σκέφτομαι? Όλα είναι τόσο απλά και όσο η σκέψη παρεμβάλλεται δυσκολεύουν!!!Θέλω να πώ "Γεια"...Δεν το λέω... Θέλω να σου πω "Σ'αγαπάω"? Γιατί δεν το λεω? Μα σε αγαπάω και είμαι σίγουρη πως το ξέρεις!!
Ίσως όμως να μην θέλεις να το ακούσεις? Ίσως κανείς δεν θέλει ποτέ να ακούσει ό,τι μπορεί να τον βγάλει απο ό,τι έχει αποφασίσει πως είναι!!!Γιατί τα λέω? Γιατί να σε αναγκάσω να ακούσεις κάτι που δεν θέλεις ή δεν είσαι έτοιμος?
Ήρθε η ώρα να σταματήσω να μιλάω...Φτάνει!!! Με κούρασα...Τέλος....



Ps Αυτό το τραγούδι το αγάπησα απο το πρώτο του δευτερόλεπτο....
........I lose control..Where am I supposed to go?

Ε.

Endless

Έχω σίγουρα ξεχάσει να γράφω. Προσπαθώ εδώ και ώρα να θυμηθώ...Που θα πάει?
Θέλω να έρθει ο χειμώνας(έστω και αυτός ο χειμώνας αυτής της πόλης).
Να ακούω μουσική απο το γεμάτο γρατζουνίες ipod μου,να φορέσω το καπέλο μου, τα φουλάρια μου,τα παλτάκια μου,τα starakia μου...Να νομίζω οτι είμαι 18 και να περπατάω στους βρεγμένους δρόμους που θα με πάνε σε ένα μάθημα δημιουργικής γραφής(τι να είναι άραγε? Η γραφή πάντα δημιουργική δεν είναι?ΜΜΜ...μάλλον αυτό που θα έπρεπε να με απασχολεί είναι που νομίζω πως είμαι 18-don't open that door-)...Λες εκεί να θυμηθώ να γράφω?
Θέλω να έρθει ο χειμώνας και να πάω ένα ταξίδι κάπου που θα έχει πραγματικό χειμώνα...
Θέλω να έρθει ο χειμώνας και να φυσάει, να έχει συννεφιά, να βγαίνει ο ήλιος, να κοιμάμαι αργά, να ξυπνάω στα ζεστά...
Θέλω να έρθει ο χειμώνας και να πίνω τσίπουρο για ώρες...
Θέλω να έρθει ο χειμώνας και να ακούω ζεστές φωνές,να νιώθω θερμά συναισθήματα, να βλέπω ζεστά χαμόγελα, να αισθανθώ ζεστό άγγιγμα...
Θέλω να έρθει ο χειμώνας..Να θυμάμαι το όμορφο καλοκαίρι μου που πέρασε..Και να σχεδιάζω το επόμενο...




Ps Τι γράφω?(Μήπως καλύτερα να ξεχάσω να γράφω?)

...Δεν βαριέμαι...

Πόσο βαριέμαι και πόσο αγαπάω την ρουτίνα μου!Πόσο βαριέμαι τον εαυτό μου να λέει κάθε μέρα "βαριέμαι" και πόσο αγαπάω τον εαυτό μου που ποτέ δεν βαριέται να ακούσει μουσική...Πόσο βαριέμαι να λέω τα ίδια,να τσακώνομαι για τα ίδια αλλά πάντα να διαφέρουμε απο τα ίδια...Πόσο βαριέμαι την κάθε μέρα και πόσο αγαπάω την κάθε μέρα που θα σκεφτούμε κάτι καινούριο...Πόσο βαριέμαι όταν βουλιάζω και πόσο αγαπώ τις φωνές σας όταν βουλιάζω....Πόσο βαριέμαι την ανία και πόσο αγαπάω αυτήν την ανία...Πόσο βαριέμαι τις ίδιες παραστάσεις και πόσο αγαπάω τις ίδιες παραστάσεις...Πόσο βαριέμαι αυτή την πόλη που ζω και πόσο αγαπάω αυτή την πόλη που τα φώτα την νύχτα την κάνουν να αλλάζει...Πόσο βαριέμαι την ζέστη και πόσο αγαπάω το συναίσθημα πως κάπου θα ζεσταίνεσαι και εσύ...Πόσο βαριέμαι την αλλαγή και πόσο αγαπάω οτι πιστεύω πως δεν μπορώ να αλλάξω...Πόσο βαριέμαι να πάω αύριο στην δουλειά και πόσο αγαπάω πως θα υπάρξουν στιγμές που θα γελάσω...Πόσο βαριέμαι το καλοκαίρι και πόσο αγαπάω τις καλοκαιρινές διακόπες...Πόσο βαριέμαι να γράφω και πόσο αγαπάω να με διαβάζεις...Πόσο βαριέμαι τα ταξίδια και πόσο αγαπάω τους προορισμούς...Πόσο βαριέμαι να βγάζω φωτογραφίες και πόσο αγαπάω να βλέπω φωτογραφίες...Πόσο βαριέμαι να είμαι εγώ και πόσο αγαπάω που δεν φοβαμαι τις στιγμές που ειμαι εγώ...
Πόσο βαριέμαι τα ίδια και τα ίδια και πόσο αγαπάω το μέλλον που αυτά τα ίδια θα είναι γλυκές αναμνήσεις μιας όμορφης εποχής...




Δεν βαριέμαι....
Ε.

Νυστάζω...

Θέλω να κοιμηθώ και να ονειρευτώ όλα όσα εάν είχα, θα τα είχα όλα...
Όταν ήμουν κοριτσάκι ήθελα πολύ το σπιτάκι της Barbie. Πόσες φορές άνοιξα τα μάτια μου και χαμογελάστη ήμουν σίγουρη πως θα το έβλεπα εκεί. Στην δεξιά πλευρά του κρεβατιού μου. Το σπιτάκι δεν το πήραμε ποτέ...Καλύτερα όμως γιατί μέσα στα χρόνια πήραμε τόσες Barbie να κάνουν παρέα η μια στην άλλη που στο σπιτάκι δεν θα χωρούσαν...
Τώρα πια θέλω να ονειρευτώ μια Τετάρτη που θα ξυπνήσω και δεν θα πάω στην δουλειά. Θα ντυθώ και θα πάω βόλτα στην Ακρόπολη. Θα καθήσω σε ένα παγκάκι και θα φάω παγωτό φυστίκι. Θα καθήσεις δίπλα μου, θα κρατήσεις το χέρι μου και θα δω το χαμόγελο σου...
Ίσως μετά απο χρόνια να γραφώ κάπου πως δεν ήρθες ποτέ σε αυτό το παγκάκι. Καλύτερα όμως γιατί μετά απο λίγο καιρό ξεκινήσαμε μαζί για αυτή την βόλτα στην Ακρόπολη...
Νυστάζω...



Όνειρα γλυκά...
Ε.

My great expectations

Οι προσδοκίες μου.....
1)Να περπατήσω την Διονυσίου αρεοπαγίτου μαζί σου
2)Να βλέπω κάθε μέρα το χαμογελό σου
3)Να ταξιδεύω μαζί σου
4)Να κάθομαι σε ένα μπαλκόνι μαζί σου
5)Να βρίσκω ενδιαφέρον στην κάθε μέρα σου
6)Να ερωτευτώ μαζί σου
7)Να διαφωνώ μαζί σου
8)Να νιώθω ασφάλεια μαζί σου
9)Να είμαι ο εαυτός μου μαζί σου
10)Να ακούω μουσική μέχρι να ξημερώσει μαζί σου
11)Να συζητάω τα όνειρα μου μαζί σου
12)Να φοβάμαι τους φόβους μου μαζί σου
13)Να τραγουδήσω μαζί σου
14)Να φύγω μαζί σου
15)Να αλλάξω μαζί σου



PS.Κάθε "σου" απευθύνεται σε διαφορετικό "σου"...Ίσως κάποια "σου" να είναι "μου"....

Ε.

Jeux d'enfants

Χαμήλωσε την μουσική σου...
Κλείσε τα μάτια σου...
Ακούς την αναπνοή σου μέσα στην ησυχία?
Αναγνώρισε την πρώτη μελωδία που ακούς στην φαντασία σου και ψιθύρισε τους στίχους...
Μοιράσου αυτό το τραγούδι με κάποιον απόψε...Αν είσαι τυχερός μοιράσου το με εκείνον/εκείνη που είναι δίπλα σου...Αν όχι, μοιράσου τον με όποιον σκέφτηκες όσο είχες κλειστά τα μάτια σου...Αν δεν σκέφτηκες κανέναν μοιράσου το μαζί μου...Θα χαρώ πολύ!!



PS Για σένα που σε σκέφτηκα και δεν το ξέρεις....

Back to Home Back to Top ....And seek. Theme ligneous by pure-essence.net. Bloggerized by Chica Blogger.